Przygotowywanie umów wdrożeniowych - Prawo-IT

Amadeusz Sejud blog prawniczy prawo-it.pl

Baner

Przygotowywanie umów wdrożeniowych

Umową wdrożeniową określa się zazwyczaj umowę o stworzenie i zaimplementowanie oprogramowania komputerowego. Zawiera zatem w swojej treści elementy charakterystyczne dla umowy o dzieło, jak i umowy o świadczenie usług, gdy zawiera postanowienia o serwisie oprogramowania po jego wdrożeniu czy szkoleniach przeprowadzanych dla pracowników zamawiającego, oraz umowy z zakresu prawa autorskiego, przeniesienie praw autorskich majątkowych lub licencja, które są niezbędne do finalizacji umowy wdrożeniowej. Na precyzyjnej konstrukcji umowy powinno zależeć szczególnie zamawiającemu z uwagi na fakt iż twórcy oprogramowania przysługuje szczególna ochrona prawna wynikająca z przepisów prawa autorskiego.

Przedmiot umowy wdrożeniowej.

Przy konstruowaniu postanowień umowy o stworzenie i wdrożenie oprogramowania niezwykle ważne jest precyzyjne określenie jej przedmiotu czemu trudności nadaje fakt, iż sporządzający treść umowy prawnicy często nie posiadają specjalistycznej wiedzy potrzebnej do opisania zamawianego oprogramowania. Z pomocą przychodzi specyfikacja techniczna, która zawsze powinna stanowić załącznik do umowy, a której stworzeniem powinni zająć się nie tylko przedstawiciele zamawiającego ale również wykonawcy, gdyż w przypadku zbyt ogólnego ujęcia zamawiający będzie miał możliwość kierowania wobec nich niespodziewanych żądań odnośnie tego, jak wyglądać ma finalny produkt. Ważne jest spójne konstruowanie specyfikacji z resztą umowy w taki sposób, aby pojęcia w jednej zawarte, miały tożsame znaczenie w drugiej. Oszczędzić to może późniejszych sporów administracyjnych.

Postanowienia umowy wdrożeniowej.

Należy pamiętać, iż z przepisów dotyczących umowy o dzieło wynika obowiązek współpracy zamawiającego z wykonawcą. Jest to zasada ogólna, którą jednak warto doprecyzować w treści umowy odnośnie okoliczności związanych z konkretnym zamówieniem. Warto również zastanowić się nad określeniem umownego prawa odstąpienia dla każdej ze stron, oraz jego następstw dla przedmiotu umowy, w przypadku gdyby doprowadzenie projektu wdrożeniowego do końca okazało się dla którejś ze stron niemożliwe, lub nadmiernie kosztowne. Osobnego podejścia w umowie wdrożeniowej potrzeba zazwyczaj do sprawy kodu źródłowego, możliwości jego modyfikacji przez zamawiającego czy też jego depozytu. Częstym rozwiązaniem jest złożenie nośnika z kodem źródłowym oprogramowania w depozyt u notariusza co może bardzo pomóc w rozwiązywaniu późniejszych kwestii spornych należy jednak koniecznie pamiętać wtedy o opisaniu w umowie całej procedury z depozytem związanej, sprawdzenie nośnika, dokumentacja kodu, jego aktualizacja czy złożenie osobnej kopii w innym miejscu. Wszystkie postanowienia konstruowane na podstawie przytoczonych spraw mogą okazać się bezużyteczne, gdy w umowie nie zawrze się odpowiednich mechanizmów ich egzekwowania, często sama możliwość odstąpienia od umowy okazuje się niekorzystna dla obu stron, gdy pomimo różnic w postrzeganiu kilku nawet kwestii dalej zależy im na doprowadzeniu projektu wdrożeniowego do końca. Najkorzystniejszym rozwiązaniem wydaje się zatem precyzyjnie opracowany system kar umownych, które umożliwią wyegzekwowanie wykonania postanowień umowy.